Voor zijn tweede film, The Outsider, gaat Béla Tarr verder op het elan van debuutfilm Family Nest en zoekt hij opnieuw de grens tussen documentaire en fictie op. Deze film maakt onderdeel uit van het Béla Tarr | Retrospectief die op de grens van 2022 en 2023 bij Hoogt in Bieb Neude te zien is.
Het volledige Béla Tarr-programma vind je op hoogt.nl/belatarr.
Voor zijn tweede film ging Béla Tarr verder op het elan van debuutfilm Family Nest en zoekt hij opnieuw de grens tussen documentaire en fictie op. Zo zet hij zijn sociaal-politieke commentaar extra kracht bij en rebelleert tegen de conventies van de Hongaarse cinema van die tijd.
András Szabo is een jonge verpleger en violist die de weg kwijt is. Hij kampt namelijk met een alcoholprobleem, wat hem zowel zijn job als zijn inschrijving in de muziekschool kost. Ook op sociaal vlak gaat het niet zoals gehoopt; zijn huwelijk loopt op de klippen en relaties onderhouden (zowel romantische als vriendschappen), blijkt voor hem onmogelijk. András gaat in de stad op zoek naar zijn geluk.
In zijn films ontrafelt Tarr menselijke relaties en plaatst ze een conflictueuze, soms beangstigende sfeer. Zelfs in dit atypische vroege werk is de tendens al voelbaar. Kleur is een anomalie, en we zullen het in zijn latere films niet meer aantreffen. De hardheid van het realisme, versterkt door het systematisch werken met close-ups, roept de vergelijking op met John Cassavetes.
Eye Filmmuseum brengt films Béla Tarr opnieuw uit
De heruitbreng door Eye Filmmuseum van de films van Béla Tarr is niet alleen een eerbetoon aan een klassieker van de Oost-Europese film, maar ook de kans om kennis te maken met een uitzonderlijk begaafde verhalenverteller-in-beelden.
Béla Tarr | Retrospectief
Hoogt on Tour presenteert Béla Tarr | Retrospectief op de grens van 2022 en 2023 bij Hoogt in Bieb Neude. Het volledige programma vind je op
hoogt.nl/belatarr.
Béla Tarr wordt wereldwijd beschouwd als de meest invloedrijke filmauteur van de afgelopen dertig jaar.
De Hongaar Béla Tarr is zelfs in de wereld van de artcinema een buitenbeentje. Zijn zwart-films bevatten extreem lange takes met personages die doelloos ronddolen. Geluk is een luxe die zij nooit zullen bezitten. Treurig, jawel, maar Mooi Treurig. Een diepere bedoeling heeft hij daar niet mee: ‘Ik hou er niet van als mijn werk symbolisch, allegorisch of metafysisch wordt geïnterpreteerd’.
